Daphne Beket

Daphne wordt binnenkort twee en dus was het weer tijd om naar het consultatiebureau te gaan. Ter voorbereiding moesten we een vragenlijst invullen over Daphnes ontwikkelingen. Alles is helemaal OK.

Dit keer geen vervelende prikjes, dus Daphne vond het wel prima. Op de stoel gaan zitten om zich te laten wegen was leuk. De stoel was namelijk blauw! Daphnes “standaardkleur” - als ze het even niet meer weet, is iets “blauw”. Ook als het paars is.
Ook de ter plekke uitgevoerde tests, om te bepalen of Daphne genoeg praat en bijvoorbeeld of ze al kan puzzelen, vormden geen enkel probleem. De oren van je hoofd kletsen en blokjes in vormpjes stoppen? Da’s haar werk! Dat doet ze met d’r ogen dicht, twee vingers in d’r neus en hinkend op één been.

Volgend jaar, rond haar derde verjaardag, gaan we weer.

Voor de statistieken:
Gewicht: 13,1 kg
Lengte: 88,5 cm
Beide keurig gemiddeld.

Eens in de zoveel maanden organiseert het kinderdagverblijf een dag voor de papa’s, mama’s, opa’s en oma’s. Vandaag was er een spelletjesochtend. Dit keer kon er lekker geknutseld, gegeten en gedronken en gedanst worden. Je hoeft Daphne nooit twee keer te vragen of ze wil dansen, dat doet ze heel graag en vrijwel altijd als er muziek is…

Dansen, dansen, dansen!

Kamperen bij de boer

Daphne vindt kamperen leuk! In slaap vallen is de eerste dagen wel lastig; d’r is ook zoveel geluid.

Toen ik Daphne vanmiddag van het kinderdagverblijf haalde, hadden ze een blaasje ontdekt. Links op d’r buik, net boven de rand van de luier. Vermoedelijk waterpokken.
Hopelijk krijgt ze er niet teveel last van en Sybren ook niet: we gaan morgen gewoon gezellig naar Groningen. Weer grappen maken over uithuwelijken enzo. Laat Daphne het maar niet weten.

Opmerking: dit bericht is een tijdelijke update, ik zal tussentijdse gebeurtenissen schaamteloos antidateren.
Dit bericht volgt (nu nog) op: Rundervinken zijn “lekker”

Het is alweer een tijd geleden dat ik hier voor laatst een berichtje plaatste. Schande!

D’r is intussen heel veel gebeurd: Daphne gaat steeds meer praten.
Veel is (gelukkig) onveranderd: Daphne eet en slaapt nog steeds als de beste - het eerste wat minder, maar dat hoort erbij. Ze wordt slanker en begint echt een klein vrouwtje te worden.
Op wat vlekjes onder d’r ogen na, is ze zo gezond als een vis.

Daphne is gek op ijsjes. Als volleerd ijseter neemt ze vanaf het eerste moment het (water-)ijsje keurig bij het stokje ter hand. Zodra de top van het stokje in zicht komt, kan het met twee handen. Het afbijten van de laatste stukje levert dus ook geen enkel probleem op: stokje in twee handen, hap! Stokje omdraaien en hop, dat was het ijsje!
Zoals oma Nel zei: “echt de achterkleindochter van een ijsboer”.

Daphne is ook gek op autorijden. Papa heeft nu de Kia Sorento van oom Ernst te leen (2,5 liter, dus een auto met ballen) en dat vindt ze leuk. Toen papa de rest van de auto’s inhaalde door het gaspedaal eens lekker in te drukken zat Daphne achterin te glunderen. “Auto!”, riep ze, in het voorbijgaan, met een wel heel uitdrukkelijke glimlach op d’r gezicht.
Ze klopt ook goedkeurend op de koplampen, onder het uitroepen van “Auto!”. De boodschap is duidelijk: “Milieu? Ik kom uit een voortreffelijke milieu!” Daphne wil een echte auto.

Ze ligt nu te slapen en daarom “Lullaby for Verónica”, dat natuurlijk “Lullaby for Daphne” had moeten heten. Gespeeld door Per-Olov (Peo) Kindgren - iemand die nog mooier speelt dan papa.

PS: binnenkort meer. Beloofd.

Vandaag was de laatste dag dat Aryalda, Daphnes mentor op het kinderdagverblijf, aanwezig was op de groene groep.

In de anderhalf jaar dat Daphne op het kinderdagverblijf zit, was Aryalda op de woensdagen leidster van de groep.

Daphne vond het prettig bij Aryalda. Iets dat onder andere bleek bij het wegbrengen, ’s ochtends. Zonder noemenswaardige problemen konden papa en mama Daphne steeds achterlaten en ging Daphne spelen of aan tafel voor wat crackers; ze voelde zich thuis op de groep.

Nannette en ik willen Aryalda ook langs deze weg bedanken voor de professionele en liefdevolle zorg van de afgelopen maanden.
Aryalda, veel succes met de zorg voor oma. Wij weten dat ze in goede handen is!

Daphne is, zoals eerder vermeld, een goede eter. Ze lust vrijwel alles en in sommige gevallen geeft ze uitgebreid aan dat het eten haar bevalt met een luid “hmmmm”. Uiteraard kun je een kok niet gelukkiger maken.

Vandaag zei ze het voor het eerst. Na het naar binnen schuiven van wat stukjes rundervink zei ze: “lekker!”

Het lijken trouwens wel “woordenweken”, want na het gebruikelijke papa, mama en nee-nee (en het tòch doen) die Daphne al beheerste, werd er vorige week al “aite, aite” geroepen voor we aan tafel gingen, afgelopen dinsdag werd al op de auto’s op het parkeerterrein gewezen onder het enthousiast roepen van “OTO!” Vanavond na het eten moest het pop-up boek natuurlijk weer uit de kast komen. De koeien die erin staan worden begroet met “boe!” - ook best moeilijk om te onthouden wat het verschil is tussen de naam van een dier en welk geluid-ie maakt. Zeker als dat ook nog eens op elkaar lijkt. De poes op de laatste bladzijde is “poe!”

Met papa naar de Oostvaardersplassen…

Klik op de afbeelding voor een vergroting en meer foto’s (klik rechts op de pop-up foto)

Dinsdag is papadag. De hele dag met z’n tweetjes thuis. Lekker spelen.